Przesladowania i zwycięstwo chrześcijaństwa
Rzymianie początkowo odnosili się do nowej religii obojętnie. W państwie rzymskim, każdy bowiem mógł wyznawać religię, jaka mu odpowiadała. Z biegiem czasu zaczęto jednak prześladować chrześcijan., ponieważ nie chcieli oni brać udziału w uroczystościach państwowych, w czasie których boska cześć oddawano cesarzowi. Zdaniem rzymian taka odmowa mogła sprowadzić na państwo gniew bogów i klęski. Chrześcijanie zmuszeni więc, byli do odprawiania swych nabożeństw potajemnie. Mimo prześladowań, przybywało wyznawców nowej religii. Wierzono, że Bóg chrześcijanin jest dobry i miłosierny, nie budził więc grozy jak inni bogowie. Zwycięstwo chrześcijaństwa musieli w końcu uznać za prawdziwe władcy Rzymu. Panujący na początku czwartego wieku cesarz Konstantyn Wielki zezwolił na swobodne wyznawanie chrześcijaństwa. Od tej pory, omawiana religia, uzyskała jeszcze lepsze warunki rozwoju. Liczba wyznawców dawnych religii stale się zmniejszała. Niewierzących w Chrystusa nazywano poganami, gdyż na wsi najdłużej pielęgnowano stare wierzenia. Chrześcijaństwo należy do najstarszej religii współczesnego świata. Zasady wiary zostały zebrane w Nowym Testamencie. Stanowi on druga część biblii chrześcijańskiej. Pierwsza jest Stary Testament.