Bogowie greccy
Grecy wierzyli, że bogowie mają ludzką postać i obdarzeni są cechami typowymi dla człowieka. Potrafią być wspaniałomyślni, dobroduszni, weseli, ale również kłótliwi, zawistni oraz złośliwi. Jednak w przeciwieństwie do ludzi są nieśmiertelni. W przekonaniu greków bogowie zaludnili cały świat. Wierzono, ż bogowie mieszkają wszędzie: w lasach, górach, jaskiniach, rzekach i nawet małych strumykach. Ludzie a także miasta i wioski, posiadali swe bóstwa opiekuńcze. Zanoszono do nich błagania o zdrowie, bogactwo urodzaju w polu i w winnicy. Aby nie urazić żadnego z nich, wszędzie oddawano im cześć. Wędrowiec przechodząc przez strumień, wznosił gorące modły do mieszkającego w nim bóstwa. Nawet kamień na rozstaju dróg, był uważany za siedzibę bóstwa, dlatego padano przed nim na kolana. Z dużej liczby bogów i bożków wyróżniali się znani w całej Grecji-bogowie olimpijscy. Nazwano ich tak, ponieważ wierzono, że ich siedziba jest góra Olimp. Każdy z nich opiekował się inna dziedzina życia. Ogółem na ich czele stał Zeus, który był władcą wszystkich bogów i ludzi. Pilnował również prawa i porządku na całym świecie. Co ważne, bezlitośnie karał przestępców. W gniewie, według wierzeń, ciskał piorunami. Uważano go bowiem, bogiem zjawisk atmosferycznych.