Wierzenia ludów starożytnego Wschodu
W krajach starożytnego Wschodu- Egipcie i Mezopotamii-ludzie czcili wielu bogów, których uznawali za stwórców świata, kierujących jego losami. Wierzono, że bogowie są wszędzie i rządzą zjawiskami przyrody, od których uzależnione było życie ludzi starożytnych. Czczono więc wichry, burze, wiatr i wodę oraz słońce. W Egipcie najpotężniejszym bogiem był Re- bogiem słońca. Cześć oddawano również rzece Nil oraz bogini księżyca- Izydzie. Ludzie wierzyli, że bogowie potrafią się wcielać w postacie zwierząt, na przykład czarnego byka z biała plamka na czole, lwa, barana, szakala oraz ptaka. Dlatego wyobrażali ich sobie pod postacią zwierząt albo jako ludzi ze zwierzęcym głowami. Wierzenia mieszkańców Egiptu oraz Mezopotamii były bardzo podobne, chociaż inaczej przedstawiano jak i nazywano bogów. W Mezopotamii czczono przede wszystkim siły przyrody. Według wierzeń starożytnych bogowie byli potężni. Ich moc mogła dosięgnąć każdego człowieka. Ludzie obawiali się więc ich gniewu i czynili wszystko by im się nie narazić. W tym celu budowali świątynie, składali ofiary, modlili się i odprawiali obrzędy. Władca Egiptu był czczony za życia i po śmierci. Ukazywano go często w towarzystwie bóstw.